Αυτάρκης…

  

…μὴ γὰρ ἓν τῶν ἀδυνάτων ᾖ πόλιν ἄξιον εἶναι καλεῖν τὴν φύσει δούλην^. αὐτάρκης γὰρ ἡ πόλις, τὸ δὲ δοῦλον οὐκ αὔταρκες…

...γιατί είναι αδύνατο να φέρει επάξια το όνομα πόλη μια πόλη υπόδουλη. Διότι η πόλη πρέπει να είναι αυτάρκης. Και η υπόδουλη πόλη δεν είναι...

 Αριστοτέλης, Πολιτικά Δ΄, 1291a, 9-10

 

Αυτάρκης… πόσο εύκολα θα σου απαντούσε Σταγειρίτη ένας σημερινός άνθρωπος πως όταν έχεις υπερσύγχρονο κινητό και μια δεκάδα προφίλ στα ‘σόσιαλ’ δεν έχεις καμιά ανάγκη για αυτάρκεια… είμαι ελεύθερος και πολίτης, άρα υπάρχω γράφεις εσύ, επικοινωνώ άρα υπάρχω θα σου απαντούσε εκείνος…

 

Επικοινωνώ... τι άραγε; Και με ποιον;

Μα τούτο είναι θέμα άλλης ανάρτησης...

φαύλως και παρά φύσιν έχειν…

 

Υπήρχε άραγε αναγκαιότητα για τον Αριστοτέλη να προσανατολίσει το αναλυτικό του σκόπευτρο στην διάκριση φυσιολογικών και μη ανθρώπων; Ανθρώπων που εξουσιάζει η ψυχή το σώμα και εκείνων που είναι υπόδουλοι στις ηδονές και στα πάθη τους;

Μπορούν άραγε όσοι είναι μοχθηροί και φαύλοι να συστήσουν μια αρμονική πολιτεία; Και μπορούν οι μη φαύλοι να συγκατοικούν με τους φαύλους; Και τότε τι γίνεται; Γίνονται οι φαύλοι συνετοί ή οι συνετοί φαύλοι;

Τι ρωτώ κι εγώ εν έτει 2021…

 

[…το δε ζώον πρώτον συνέστηκεν εκ ψυχής και σώματος, ών το μεν άρχον εστί φύσει το δ’αρχόμενον, δει δε σκοπείν εν τοις κατά φύσιν έχουσι μάλλον το φύσει, και μη εν τοις διεφθαρμένοις^. διό και τον βέλτιστα διακείμενον και κατά σώμα και κατά ψυχήν άνθρωπον θεωρητέον, εν ώ τούτο δήλον^. των γαρ μοχθηρών ή μοχθηρώς εχόντων δόξειεν αν άρχειν πολλάκις το σώμα της ψυχής δια το φαύλως και παρά φύσιν έχειν…]

Αριστοτέλης, Πολιτικά Α΄, 1254b

 

Πρώτα πρώτα κάθε ζωντανό πλάσμα αποτελείται από την ψυχή και το σώμα, η ψυχή εξουσιάζει ενώ το σώμα εξουσιάζεται. Το φαινόμενο τούτο πρέπει να το εξετάσουμε στους φυσιολογικούς ανθρώπους και όχι στους διεφθαρμένους. Γι’ αυτό και πρέπει να  εξετάσουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται στην καλύτερη σωματική και ψυχική κατάσταση, επειδή σε αυτόν γίνεται φανερό. Στους μοχθηρούς ή όσους τείνουν προς τη μοχθηρία πολλές φορές μπορεί να φανεί πως το σώμα εξουσιάζει την ψυχή, επειδή είναι φαύλοι και όχι φυσιολογικοί…

Αυτάρκης…

 

…μὴ γὰρ ἓν τῶν ἀδυνάτων ᾖ πόλιν ἄξιον εἶναι καλεῖν τὴν φύσει δούλην^. αὐτάρκης γὰρ ἡ πόλις, τὸ δὲ δοῦλον οὐκ αὔταρκες…

...γιατί είναι αδύνατο να φέρει επάξια το όνομα πόλη μια πόλη υπόδουλη. Διότι η πόλη πρέπει να είναι αυτάρκης. Και η υπόδουλη πόλη δεν είναι...

 Αριστοτέλης, Πολιτικά Δ΄, 1291a, 9-10

 

Πέρασαν 2500 χρόνια από την εποχή του μεγάλου φιλοσόφου και στοχαστή… μόλις 200 από το Μεγάλου Ρίγος που πρώτα τάραξε ψυχές και έπειτα σώματα και το λέμε Σηκωμό, Εθνεγερσία ή όπως… γυρνάς το βλέμμα και την ψυχή [κάτι σαν την ‘περιαγωγή’ που μας δίδαξε ο συγγραφέας της Πολιτείας κάποτε] και δεν βλέπεις παρά μονάχα την υποδούλωση… και στοχάζεσαι απλά πως ‘συνηθίζει ο άνθρωπος την πνευματική σκλαβιά να ονομάζει ελευθερία αρκεί το στομάχι του να είναι γεμάτο και το σπίτι του γερό… τι κρίμα να εξευτελίζει τόσο εύκολα και να ακυρώνει όλους εκείνους τους ιερούς αγώνες…’

Αυτάρκης… πόσο εύκολα θα σου απαντούσε Σταγειρίτη ένας σημερινός άνθρωπος πως όταν έχεις υπερσύγχρονο κινητό και μια δεκάδα προφίλ στα ‘σόσιαλ’ δεν έχεις καμιά ανάγκη για αυτάρκεια… είμαι ελεύθερος και πολίτης, άρα υπάρχω γράφεις εσύ, επικοινωνώ άρα υπάρχω θα σου απαντούσε εκείνος…

Επικοινωνώ... τι άραγε; Μα τούτο είναι θέμα άλλης ανάρτησης...

φαύλως και παρά φύσιν έχειν…

 

Υπήρχε άραγε αναγκαιότητα για τον Αριστοτέλη να προσανατολίσει το αναλυτικό του σκόπευτρο στην διάκριση φυσιολογικών και μη ανθρώπων; Ανθρώπων που εξουσιάζει η ψυχή το σώμα και εκείνων που είναι υπόδουλοι στις ηδονές και στα πάθη τους;

Μπορούν άραγε όσοι είναι μοχθηροί και φαύλοι να συστήσουν μια αρμονική πολιτεία; Και μπορούν οι μη φαύλοι να συγκατοικούν με τους φαύλους; Και τότε τι γίνεται; Γίνονται οι φαύλοι συνετοί ή οι συνετοί φαύλοι;

Τι ρωτώ κι εγώ εν έτει 2021…

 

[…το δε ζώον πρώτον συνέστηκεν εκ ψυχής και σώματος, ών το μεν άρχον εστί φύσει το δ’αρχόμενον, δει δε σκοπείν εν τοις κατά φύσιν έχουσι μάλλον το φύσει, και μη εν τοις διεφθαρμένοις^. διό και τον βέλτιστα διακείμενον και κατά σώμα και κατά ψυχήν άνθρωπον θεωρητέον, εν ώ τούτο δήλον^. των γαρ μοχθηρών ή μοχθηρώς εχόντων δόξειεν αν άρχειν πολλάκις το σώμα της ψυχής δια το φαύλως και παρά φύσιν έχειν…]

Αριστοτέλης, Πολιτικά Α΄, 1254b

 

Πρώτα πρώτα κάθε ζωντανό πλάσμα αποτελείται από την ψυχή και το σώμα, η ψυχή εξουσιάζει ενώ το σώμα εξουσιάζεται. Το φαινόμενο τούτο πρέπει να το εξετάσουμε στους φυσιολογικούς ανθρώπους και όχι στους διεφθαρμένους. Γι’ αυτό και πρέπει να  εξετάσουμε τον άνθρωπο που βρίσκεται στην καλύτερη σωματική και ψυχική κατάσταση, επειδή σε αυτόν γίνεται φανερό. Στους μοχθηρούς ή όσους τείνουν προς τη μοχθηρία πολλές φορές μπορεί να φανεί πως το σώμα εξουσιάζει την ψυχή, επειδή είναι φαύλοι και όχι φυσιολογικοί…