Δευτέρα, Ιουνίου 29, 2009
ΕΦΥΓΕ ΚΑΙ Ο ΣΚΛΗΡΟΣ...
Σάββατο, Ιουνίου 27, 2009
πολύ καλό από troktiko
Το τζάμι είναι καθαρό και η κοπέλα του δίνει 50 λεπτά και του κάνει νόημα να μην το καθαρίσει.
Ο Πακιστανός ενθουσιάζεται και της λέει με σπασμένα ελληνικά:
- Κυρία, είστε πολύ όμορφη.
Η ξανθιά συνεχίζει τον δρόμο της, και στο άλλο φανάρι πάλι τα ίδια. Ο ίδιος Πακιστανός κάνει πάλι να της πλύνει το τζάμι, του δίνει πάλι 50 λεπτά, και... ακούει πάλι το ίδιο κομπλιμέντο.
Αυτή η ιστορία συνεχίζεται και στα επόμενα 5-6 φανάρια...
Πάντα ο ίδιος Πακιστανός, και με το ίδιο κομπλιμέντο, οπότε η κοπέλα δεν αντέχει και του λέει:
- Κοίταξε, θα σου δώσω 5 ευρώ, αρκεί αν μου πεις πως το κάνεις και εμφανίζεσαι σε κάθε φανάρι.
- Κυρία, λέει αυτός, αν μου δώσετε 5 ευρώ, θα σας πω και πως να βγείτε από την πλατεία.
Παρασκευή, Ιουνίου 26, 2009
ΩΡΑΙΟΣ Ο ΑΣΗΜΩΝΗΣ!!
Παει ενας τυπας στην καφετερια να πιει ενα καφεδακι με την παρεα του και φωναζει τον σερβιτορο:
-Φιλαρακι, να σου πω,θελω εναν καφε οχι πολυ γλυκο αλλα ουτε πολυ πικρο,τσακ στην μεση.
-Εγινε,λεει ο σερβιτορος.
-Που σαι που σαι φιλαρακι ο τυπος,οι φουσκαλες να μην ειναι ουτε πολυ μεγαλες ουτε πολυ μικρες,τσακ στην μεση.
-Μαλιστα λεει γεματος υφος ο σερβιτορος.
-Και που σαι που σαι φιλαρακι κατι τελευταιο,το ποτηρι να μην ειναι ουτε πολυ μεγαλο ουτε πολυ μικρο,τσακ στην μεση.
-Ο,τι πειτε,λεγοντας θυμωμενος ο σερβιτορος.
Περνανε 1,2,3 ωρες και ο τυπος εμεινε μονος του και ετσι ρωταει τον σερβιτορο.
-Ρε φιλαρακι να σου πω,εκεινος ο καφες που λεγαμε?
-Φιλε δεν σε γραφω ουτε αριστερα ουτε δεξια,τσακ στην μεση!!!!!!!!!!!
Τρίτη, Ιουνίου 23, 2009
ΒΑΘΥΣ, ΑΓΡΙΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ...
Δευτέρα, Ιουνίου 22, 2009
ΑΠΌ ΤΡΕΛΟ ΚΟΥΝΕΛΙ...
Η Βίκυ Καγιά βρήκε την άκρη για το πως θα έρθουν τα μάρμαρα από την Αγγλία στο μουσείο της Ακρόπολης. Και πραγματικά απορούμε πως δεν το είχαμε σκεφθεί;
Είπε:
"Θα βάλουμε όλη την θετική μας ενέργεια και την αγάπη μας και τα μάρμαρα θα έρθουν"
Είδατε πόσο απλό ήταν;
Κυριακή, Ιουνίου 21, 2009
ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ Κ... ΦΑΡΔΟΙ!
Πρώτα οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αλλοι έφαγαν το πακέτο επί 10 χρόνια για να διεκδικήσουν, να στήσουν, να φτιάξουν, να χτίσουν -ε, και να κλέψουν βέβαια- και, τσουπ, στην έναρξη η ΝΔ να καμαρώνει σα γύφτικο σκερπάνι και ούλοι να χειροκροτούν...
Ο ΔΑΦΝΟΣΤΕΦΗΣ... ΓΕΡΩΝ!!!
Σάββατο, Ιουνίου 20, 2009
ΕΛΓΙΝ ΨΕΥΤΟΜΑΓΚΑ!
Παρασκευή, Ιουνίου 19, 2009
ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΙΖΕΡΙΑ!
ΑΠΟ PANIC...
Πέμπτη, Ιουνίου 18, 2009
ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΑ ΔΙΑΔΙΔΟΝΤΑΙ!
Τετάρτη, Ιουνίου 17, 2009
ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΜΕΡΟ 'ΑΣΗΜΩΝΗ'
ΘΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ;
Δευτέρα, Ιουνίου 15, 2009
LET'S GO TO THE MUSEUM...
Μπορεί να διαφωνώ... αρχιτεκτονικώς με τον συμπαγή αυτό όγκο -πιο πολύ μοιάζει με παλέ ντε σπόρ- που αποφάσισαν για το νέο μουσείο της Ακρόπολης, αλλά, τώρα τι να κάνουμε; Αυτό είναι. Και στοίχισε κι ένα καράβι λεφτά. Κι αφού είναι υπερ-μοντέρνο και σούπερ και έτσι κι αλλιώς κι αφού το εισιτήριο προσιτό σε όλους, ε, ας πάμε το λοιπόν... μέσα στο καλοκαίρι πρέπει να πάμε, πάει και τελείωσε -'αντε, το πολύ φθινόπωρο, αρχές Δεκέμβρη, καλά Χριστούγεννα, που να τρέχουμε μες στις γιορτές, άσε από χρόνου...
Κυριακή, Ιουνίου 14, 2009
new bloggers ολούθε!
Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009
ΝΑ ΔΡΟΣΕΡΕΨΟΥΜΕ...
Τρίτη, Ιουνίου 09, 2009
Γενικά βλέπω ταινίες με το… πεντόκιλο –ειδικά τα θριλεράκια δεν μου ξεφεύγουν με τίποτα και όπου να’ναι έρχεται η μέρα που θα κάνω το ΣΟΥΠΕΡ ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον τρόμο, το ρίγος, την ανατριχίλα, το σπλάτερ κι όποιος αντέξει- αλλά πολύ λίγες από αυτές αξίζουν κάποιας αναφοράς ή ιδιαίτερης σήμανσης. Ο,τι θυμάμαι λοιπόν και έχοντας την ματιά ενός φανατικού λάτρη του σινεμά που δεν το παίζει ειδήμων –αν και είναι!!!
Ο ΑΡΓΕΝΤΙΝΟΣ (CHE) Μα, για περσινή ταινία θα μας πεις, είπατε; Μα, αφού την είδα φέτος; Τσ, τσ, τσ… μες στη γκρίνια είμαστε. Λοιπόν, αντικειμενικός με όσους αγαπώ δεν μπορώ να είμαι Και τον Τσε τον αγαπώ και τον θαυμάζω από πολλά χρόνια. Σκεφτόμουν πολλά γι’αυτή τη ταινία αλλά τελικά είναι μια αξιοπρεπής και έντιμη αποτύπωση, μια αφήγηση μάλλον ντοκιμαντερίστικη και μια γραφή λιτή. Ο πρωταγωνιστής –δεν τον θυμάμαι- εξαιρετικός και έχει δουλέψει πάρα πολύ και τη παραμικρή έκφραση, το γέλιο, το βλέμμα, το περπάτημα του μεγάλου Αργεντίνου. Καλός και ο τύπος που υποδύεται τον Φιντέλ. Πείθει δηλαδή. Η ταινία βέβαια δεν πιάνει τις προσωπικές σχέσεις του Τσε, δεν αναφέρεται στα νεανικά του χρόνια ούτε στο θάνατό του. Το θέμα αφορά στην Κουβανέζικη Επανάσταση αποκλειστικά. Και καλά κάνει γιατί αλλιώς θα γινόταν αχταρμάς. Και παρότι είδα όση ζούγκλα –που γυρίστηκε δεν ξέρω!!! – δεν έχω δει ποτέ, μέχρι που άρχισε να με πιάνει και η υγρασία, δεν με κούρασε. Το αντίθετο. Αλλά είπαμε, Τσε είναι αυτός, πώς να το κάνουμε…
MARTYRS Είναι μερικές φορές που, αληθινά, ενώ νομίζω ότι τα ‘έχω δει όλα’, μια γροθιά στο στομάχι με φέρνει στα συγκαλά μου. Μιλάμε για ταινία ΣΟΚ ΣΟΚ ΣΟΚ! Πρόκειται για εφιάλτη που σε συνοδεύει μέρες μετά… αν αντέξεις να το βιώσεις ως το τέλος βέβαια. Ομολογώ ότι εκλιπαρούσα να τελειώσει γιατί είχα γίνει κι εγώ ΜΑΡΤΥΡΑΣ… Δεν μπορώ να πω τίποτα για την υπόθεση, είναι Γαλλική παραγωγή, υπερ-σκληρή, σε κάποια σημεία κλείνεις μάτια, αυτιά, ήχο… (Συμβουλή, επειδή είναι εξαιρετική και σπάνια, να τη δείτε αλλά μετά να δείτε κάτι ανάλαφρο, κάτι κωμικό να ‘το σπάσετε’ γιατί, χωρίς αστεία, θα αρρωστήσετε). Καλή τύχη.
Τελικά, θα πω κάτι για την υπόθεση. Μια περίεργη Οργάνωση της οποίας ηγείται μια κωλόγρια, κάνει φριχτά πειράματα πάνω σε ανυπεράσπιστα κορίτσια με σκοπό να τα καταστήσει μάρτυρες και να τις αποκαλύψουν… τι υπάρχει στην επόμενη ζωή. Πως καθίσταται μάρτυρας κανείς; Με τρομακτικά βασανιστήρια, ανελέητο ξύλο, ωμό, στεγνό και φρικαλέο σωματικό και ψυχικό πόνο… οι σκηνές βίας δεν αντέχονται… θέλει κουράγιο… και στο τέλος μια άτυχη νεαρά υφίσταται και ένα βασανιστήριο που δεν περιγράφεται με λόγια. Και τι ψιθυρίζει στη σκατόγρια λίγο πριν ξεψυχήσει; Εδώ σε θέλω κάβουρα…
ANGELS & DEMONS Ευτυχώς που δεν υπάρχουν πια οι… πραγματικοί Illuminati διότι ο κος Νταν Μπράουν θα ήταν… ντάουν. Θα μου πεις τώρα και που το ξέρεις ρε μάγκα ότι δεν ανήκει και ο ίδιος στους Πεφωτισμένους και άρα κάμνει ό,τι γουστάρει; Ε, άμα καταντήσανε έτσι οι… Πεφωτισμένοι, προτιμώ τους… Πεσκοτισμένους, μάλλον τους Συσκοτισμένους. Και ευτυχώς που ο πολύς κόσμος δεν δίνει και δεκάρα για όλα αυτά τα αποκρυφιστικά αινίγματα και σπαζοκεφαλιές που εμένα με κατατρύχουν από έφηβο και έτσι, ό,τι και να δει το παίρνει στη πλάκα και πολύ καλά κάνει. Τέλος πάντων. Κάπου διάβασα μια κριτική, ότι λέει, αυτή η ταινία ήταν καλύτερη από τον Κώδικα Ντα Βίντσι. Ε, ΟΛΕΣ ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ. Τι πρωτότυπο λοιπόν. Έστω, να μην γκρινιάζω σαν παλιόγρια και να το δω… large το θέμα. Οποιος έχει αποφασίσει να… διεισδύσει στα μυστήρια των Πεφωτισμένων με ολίγη δόση από CERN και Παπικά παρασκήνια και τον Τομ Χανκς να βαριέται αγρίως και πολλά πολλά άλλα που μόνο στη οργιώδη φαντασία του κου Μπράουν θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν, ίσως και να ανεχτούν το αποτέλεσμα. Ε, στο κάτω κάτω, έχουμε δει και χειρότερα (την πρώτη ταινία ας πούμε)… Υ.Γ. Ανταμ Βάισχάουπτ, μπορείς να αναπαύεσαι εν ειρήνη στον τάφο σου, δεν έχει κανείς ιδέα ποιος ήσουν, τι ήθελες να κάνεις, τι αληθινά είχες κατά νου…
PINK PANTHER 2 Όποιος είδε το πρώτο της σειράς περίμενε με λαχτάρα και το 2ο. Ε, ήρθε το δεύτερο και ελπίζω να μην υπάρξει και τρίτο. Εντάξει, δεν λέω, χαζοταινία εξ αντικειμένου περίμενα, απλά, με λίγη περισσότερη φαντασία και όχι τέτοια αρπαχτή ρε παιδιά. Τέλος πάντων, περνάει η ώρα ψιλοευχάριστα στη τελική –και είδα και τον Αντι Γκαρσία με τις αφέλειες σε ρόλο γόη ντετέκτιβ!
CHANGELING Είχα την περιέργεια να ιδώ την Αντζελίνα σε αυτό το δραματικό ρόλο καθώς θα είχα την ευκαιρία να την ξαναδώ ως ηθοποιό και όχι ως γυναικάρα ή celebrity. Το αποτέλεσμα είναι ουδέτερο, χλιαρό και ψιλο-μάπα. Και η κα Πιτ δεν με έπεισε ούτε στιγμή. Δυστυχώς. Πολύ ψόφια πράγματα και παρά την φιλότιμη προσπάθεια με την επιτυχή μεταφορά της εποχής –καλά σ’αυτά οι Αμερικάνοι είναι τσακάλια και μάστορες- και την υποτιθέμενη πιασάρικη υπόθεση της απαγωγής ενός μικρού παιδιού και της εξαφάνισής του. Την είδα μεν αλλά…
X MEN – WOLVERINE Λοιπόν, μου αρέσει αυτός ο τύπος τελικά, για τον Τζάκμαν μιλάω. Έχει όλα τα στοιχεία ενός αυθεντικού παραμυθο-‘σταρ’. Γόης, αρρενωπός, δυναμικός, ζόρικος, τσίλικος – μου άρεσε και στο AUSTRALIA και όπου αλλού είχε παίξει. Και η ταινία επίσης βλέπεται με ευχαρίστηση. Δεν κάνει κοιλιά, δεν αναρωτιέσαι ούτε στιγμή ‘τι να κάνω τώρα, να την βγάλω;’ και σε κρατάει σε προσοχή ως το τέλος. Φυσικά, όλα αυτά μέσα στο δεδομένο πλαίσιο του παραμυθιού και της απόδρασης στο αλλού. Όχι πως κι αυτό είναι άνευ σημασίας βέβαια. Παρέα, ποπ-κορν ή πίτσα και μια χαρά…
Πάλι εδώ είμαστε…
Δευτέρα, Ιουνίου 08, 2009
O ΚΑΡΑΝΤΑΪΝ ΉΤΑΝ ΜΕΡΑΚΛΗΣ!
ΟΙ... ΑΛΛΟΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ;
Μόνο μπλε και πράσινοι είμαστε στην Ελλάδα ρε παιδιά; Για να καταλάβω δηλαδή... οι κόκκινοι, οι ροζ, οι σταχτί, οι λαχανί, οι περτικαλί που είμαστε; Επειδή δεν 'πήραμε' κεφάλι σε κάποιο Νομό; Ετσι μας μετράτε; Ε, καλά κάνει το λοιπόν ο κόσμος και σας γράφει στα απαυτά του! Και την επόμενη φορά όχι 49 αλλά 89% θα είναι η αποχή. Και μετά κυβερνήστε τον... κανένα! Αμέτε από δω χάμω πια...
Κυριακή, Ιουνίου 07, 2009
ΠΡΑΣΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ...
Σάββατο, Ιουνίου 06, 2009
ΚΑΙ ΟΛΙΓΟΝ ΚΑΜΙ ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ...
Μάτια…
Ξύπνησα νύχτα
Να υποδεχθώ τον ερχομό του Βασιλιά
Εσύ έλειπες
Κι αναρωτιόμουν
Αν θα είναι το ίδιο όμορφο το φως Του
Χωρίς εσένα
Ξύπνησα στην επόμενη ζωή μου
Να φιλοξενήσω τον Αήττητο Ήλιο
Και ζήλεψα στη θεία αποδρομή Του
Πως αιώνια χλευάζει το φθαρτό σαρκίο του κόσμου
Ξύπνησα εγρήγορος
Παράδοξο δεν είναι;
Όχι μόνος
Ήσουνα μαζί μου
Και αφεθήκαμε μαζί στην Έγερσή Του
Το στέμμα Του κόκκινο πυρωμένο
Το χαμόγελό Του
Μια περιφρόνηση της νύχτας των ανθρώπων
Δεν ήσουν δίπλα μου
Αλλά ποιος είχε μάτια για τη μοναξιά;