Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2016



Υπήρχε μια εποχή
όταν ο λειμώνας, το σύδεντρο και το ρυάκι
η γη
και κάθε κοινή θέα
μου φαίνονταν
λουσμένα σε ουράνιο φως!
Η δόξα και η φρεσκάδα
ενός ονείρου...

Δεν είναι πλέον όπως τότε

Οπουδήποτε κι αν στρέψω το βλέμμα μου
νύχτα ή μέρα
τα πράγματα που αντίκρισα
δεν μπορώ πια ν’αντικρίσω

Υπάρχει όμως ένα δέντρο
μονάχα ένα
απ’τα πολλά
ένα μοναχικό λιβάδι
που ατένισα
αμφότερα μου μίλησαν
για ό,τι χάθηκε

Ο πανσές στα πόδια μου
την ίδια ιστορία επαναλάμβανε

Σε ποιο μέρος δραπέτευσε
το λαμπρό όραμα;

Που βρίσκεται τώρα
η δόξα
και το όνειρο;


Ωδή στον Υπαινιγμό της Αθανασίας

Ουίλιαμ Γουόρντσγουορθ




Rêve de Pap
Denis LAMBLIN

8 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

Η ίδια η ζωή μας δραπέτευσε....

Καλό απόγευμα

Νimertis είπε...

να προσθέσω ως πληροφορία πως το ποίημα ακούγεται στο τελευταίο επεισόδιο της τρίτης σεζόν της τηλεοπτικής σειράς Penny Dreadful... για την εξαιρετική αυτή σειρά ίσως χρειαστεί να γράψω κάποια στιγμή δυο λόγια...
την καλημέρα μου Ελένη... σ'ευχαριστώ που είσαι πάντα εδω...

Ανώνυμος είπε...

Λυρικό, όπως και όλη η σειρα βέβαια, το τέλος του penny dreadful. Ο λόγος που ανακάλυψα το εξαιρετικό αυτό blog.

Νimertis είπε...

Πράγματι φίλε/η ανώνυμε/η... θα ήθελα βέβαια να μην υπήρχε αυτή η ενοχλητική ανωνυμία και να έδινες έστω κάποιο ψευδώνυμο... δεν πειράζει... πράγματι η σειρά με την εξαιρετική γκόθικ ατμόσφαιρα του βικτωριανού Λονδίνου που τόσο γοητεύει, έχει έναν λυρισμό και ως άξονα και ως αισθηση... θα έλεγα έναν βιταλιστικό ρομαντισμό, όσο παράξενο κι αν ακούγεται αυτό... βέβαια είναι και μια σειρά τρόμου και δράσης... αλλά με ποίηση, ατμόσφαιρα, ερμηνείες... και θαυμάσιους ηθοποιούς... ό,τι το απολαυστικότερον λοιπόν...
Ευχαριστώ και για τα ζεστά σου λόγια για το ιστολόγιο... να'σαι καλά!

ΕΙΡΗΝΗ ΒΟΥΜΒΟΥΛΑΚΗ είπε...

ευχαριστούμε για το υπέροχο ποίημα (από την αγαπημένη μου σειρά) !!!!!!

Νimertis είπε...

Καλησπέρα Ειρήνη... να'σαι καλά... από τους εξέχοντες ρομαντικούς ο Γουόρντσγουορθ, απόλυτα ταιριαστός με την ατμόσφαιρα και το πνεύμα της σειράς... είναι και δική μου αγαπημένη επίσης... κι ευτυχώς η κάθε νέα σεζόν ήταν θα έλεγα και καλύτερη από την προηγούμενη... το επίπεδο ολοένα και ανεβαίνει... πολύ ευχάριστο αυτό...

Ανώνυμος είπε...

Ο τίτλος του ποιήματος είναι και ο τίτλος της ταινία του Ηλία Καζάν "Splendour in the grass "το ποίημά το διαβάζει σε μία σκηνή της ταινίας η Νάταλι Γουντ

Νimertis είπε...

Ευχαριστώ για το σχόλιο και την πληροφόρηση φίλε/η ανώνυμε/η...