Κυριακή, Δεκεμβρίου 05, 2010



Αγάπη

Τόσες μέρες, άι, τόσες μέρες
να σε βλέπω τόσο ακλόνητη και τόσο κοντά μου,
πώς πληρώνεται αυτό, με τι το πληρώνω;

Η αιμόχαρη άνοιξη
στα δάση ξύπνησε,
βγαίνουν οι αλεπούδες απ’ τις σπηλιές τους,
τα ερπετά πίνουν δροσιά,
κι εγώ πάω μαζί σου πάνω στα φύλλα,
ανάμεσα σε πεύκα και σιωπή,
κι αναρωτιέμαι αν τούτη την ευδαιμονία
πρέπει να την πληρώσω, πώς και πότε.

Απ’ όσα πράγματα έχω δει,
μονάχα εσένα θέλω να εξακολουθώ να βλέπω,
απ’ ό,τι έχω αγγίξει,
μονάχα το δέρμα σου θέλω ν’ αγγίζω:
αγαπώ το πορτοκαλένιο γέλιο σου,
μ’ αρέσεις την ώρα που κοιμάσαι.

Πώς να γίνει αγάπη, αγαπημένη,
δεν ξέρω οι άλλοι πώς αγαπάν,
δεν ξέρω πώς αγαπήθηκαν άλλοτε,
εγώ σε κοιτάζω και σε ερωτεύομαι, κι έτσι ζω,
φυσικότατα ερωτευμένος.
μ’ αρέσεις κάθε βράδυ και πιο πολύ.

Πού να ‘ναι; όλο ρωτάω
αν λείψουν μια στιγμή τα ματιά σου.
Πόσο αργεί! σκέφτομαι και με πειράζει.
Αισθάνομαι φτωχός, ανόητος και θλιμμένος,
και φτάνεις εσύ κι είσαι θύελλα
που φτερούγισε μέσα απ’ τις βερικοκιές.

Γι’ αυτό αγαπώ κι όχι γι’ αυτό,
για τόσα πράγματα και τόσο λίγα,
κι έτσι πρέπει να ‘ναι ο έρωτας
μισόκλειστος και ολικός,
σημαιοστόλιστος και πενθηφορεμένος,
λουλουδιασμένος σαν τ’ αστέρια
και χωρίς μέτρο – όριο, σαν το φιλί
Πάμπλο Νερούδα
Μτφ: Δανάη Στρατηγοπούλου





LoverS


12 σχόλια:

Έλη είπε...

ρε ειναι πραγματικα απιστευτο.........
εισαι ποιητης,,,


αληθεια..

Καπετάνισσα είπε...

Να πω ότι ο Νερούδα είναι από τους πιο αγαπημένους μου, ακριβώς γιατί δεν φοβάται να εκτεθεί....

Τώρα αν πω ότι ταυτίζομαι απόλυτα , θα είναι μόνο η αλήθεια...

Τα φιλιά μας....

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

"Σκυφτός στο δειλινό ρίχνω τα δίχτυα μου θλιμμένα στα ωκεάνια μάτια σου. Εκεί αποσύρεται και φλέγεται μέσα στην πιο ψηλή φωτιά η μοναξιά μου που τινάζει τα χέρια της σα ναυαγός. Κάνω σινιάλα κόκκινα στα μάτια σου που απουσιάζουν και κυματίζουν σαν τη θάλασσα στα πόδια ενός φάρου. Μόνο σκοτάδια κρύβεις μέσα σου, γυναίκα μακρινή, δική μου κι από το βλέμμα σου αναδύεται καμιά φορά η ακτή του τρόμου. Σκυφτός στο δειλινό ρίχνω τα δίχτυα μου τα θλιμμένα σ' αυτή τη θάλασσα που αναταράζει τα ωκεάνεια μάτια σου."

φιλιά ωκεάνεια τούτη τη μέρα της αποχής...

~reflection~ είπε...

Σκόνταψα...
σε κάθε συλλαβή...
ύφαλος.....
αφαλός που καίει
σε κορμί της Σελήνης,
που άγγιγμα περιμένει
Θεϊκο....

Σκόνταψα....
κι όταν πέφτει η Ταλαντευόμενη Συναίσθηση
Υψώνεται η Ισορροπημένη Διαίσθηση
και ερωτεύονται οι Λεπτομερειες το Καθετί....

Αυτο είναι έρωτας, Νημερτή...

να αγαπάς τα πάντα γιατί μέσα σε κάθε έκφραση Ερωτικής Πνοής νιώθεις το φιλί της ν' ανασταίνεται..


φιλι.....ερωτευμενο με το Καθετι... κυρίως με τη Λεπτομέρεια...

Γουΐκα είπε...

Δεν υπάρχει τρόπος στην αγάπη. Ακόμη κι εμείς κάθε φορά αλλιώς αγαπάμε. Σήμερα ο τρόπος της αγάπης σου κίνησε το χέρι προς τον Πάμπλο Νερούδα. Αύριο ίσως μετακινηθεί το όνειρο προς το Ρίτσο. Αλλάζει μέρα με τη μέρα η αγάπη. Κι εμείς μαζί της. Κάθε μέρα πιο όμορφα μαθαίνουμε να αγαπάμε και να πονάμε επίσης.

nimertis είπε...

Έλη καλημέρα... ήθελα να σ'ευχαριστήσω πολύ... εκ μέρους του Νερούδα βέβαια... να'σαι καλά...

Καπετάνισσα, τις προάλλες που διάβαζα τούτο το ποίημα, έμεινα ακίνητος σχεδόν μπροστά στο 'κι έτσι πρέπει να'ναι ο έρωτας/ μισόκλειστος και ολικός...' δεν ξέρω αλλά, νόμιζα πως το έγραφε και για μένα... συμφωνώ για το σχόλιό σου στο Νερούδα... και τα δικά μου φιλιά και στους δυο...

και μια ωκεάνια δική μου καλημέρα και τις ομορφότερες σκέψεις μου Βίκυ...

Ναι Κάκια μου... να αγαπάς το κάθε τι.. και την λεπτομέρεια... την άγια λεπτομέρεια...

αλλάζει μέρα με τη μέρα η αγάπη λες Γουίκα... μα κι απ΄το Νερούδα όταν φεύγω και πάω στο Ρίτσο ή όπου αλλού, τι είναι αυτό που με δονεί βαθύτερα; είναι κάτι άλλο; ίσως ο τρόπος έκφρασης να είναι διαφορετικός, δεν το ξέρω... δεν υπάρχει τρόπος στην αγάπη λες... η αγάπης είναι ο τρόπος... να σαι καλά Γουίκα...

Frezia είπε...

Μου αρέσει να διαβάζω ποιήματα,αν και δεν τα καταλαβαίνω πάντα.

Ρένα είπε...

Ομορφη επιλογή! Ο αγαπημένος μας ποιητής Νερούδα ο ερωτικός.O,τι χρειάζεται για να γαληνέψει λίγο η ψυχή μας.

Καπετάνισσα είπε...

Εαν θέλεις έχεις πρόσκληση για συνέντευξη ...

Τα φιλιά μας!

Ρεγγίνα είπε...

Δεν το πιστεύουμε ..!
Οτι δεν χρειάζεται να πληρώσουμε το Πανάκριβο Θαύμα!
Είναι εκτός λογικής το οτι μας επισκέφθηκε!
Είναι πέρα απ ότι περικλείει η σκέψη, η οποία είναι ικανή να περιχωρήσει το Σύμπαν, αλλά όχι την Αγάπη!

nimertis είπε...

Καπετάνισσα σ'ευχαριστώ ιδιαίτρα για την πρόσκληση αλλά δεν μου αρέσει να απαντώ σε ερωτηματολόγια που ομαδοποιούν ερωτήσεις και απαντήσεις... άλλωστε έχω ήδη ένα σωρό ερωτήματα μέσα μου... ας απαντήσω πρώτα εκεί... που δεν το βλέπω... και πάλι ευχαριστώ...

είναι εκτός λογικής, αυτό είναι Ρεγγίνα μου... ευτυχώς!!! πολλά φιλιά!

nimertis είπε...

Frezia... το αυτό συμβαίνει και με μένα... τις περισσότερες φορές μπορώ να σου πω...

Ρένα μου καλησπέρα... ο Νερούδα από τους πολύ αγαπημένους μου επίσης... και πάντα με αιφνιδιάζει με έναν παράξενο τρόπο... να σαι καλά!