Σάββατο, Αυγούστου 07, 2010


Ενδιαίτημα

Είχε ο θάνατος του ήλιου
δηώσει όλα τα χρώματα
έμεναν στο φτωχό κόσμο
σαν ίχνος προσδοκίας
ή σαν σκιά του ονείρου
πες το όπως θέλεις
ένα ‘σκοτωμένο’ βιολετί
κι ένα ασθενικό λευκό
παρηγοριά στο πλούσιο κόκκινο
που δεν το πρόλαβα…

ανάσαινες αργά
τι σου συνέβαινε;

η Κυριακή ξεθώριαζε
αργούσε ακόμη η Δευτέρα
όταν η σκεπτομορφή σου
έγινε ύλη ζωντανή
και εκτάθηκε οριζόντια
και κάθετα
μπροστά μου
ήθελα τη μυρωδιά σου
να δέσω το πρώτο σου φιλί
στο χείλος μου επάνω
να έχω για κληρονομιά ζωής
κάτι που πέθαινε
αλλά ευώδιαζε ακόμα…

άγγιξες με τα δάχτυλά σου τις φλέβες μου
πως το κατάφερες;

θυμάμαι το απόλυτο
πρώτο σου χαμόγελο
και βορεινά
στο βλέμμα σου
ξεσπούσε ένας πόλεμος
είχα ματώσει να σε ρουφάω
στιγμή στιγμή
και δεν απομυζούσα
παρά το μεθυσμένο μου αύριο

χρεώστης
όχι οφειλέτης
δεν είχα ακόμη συνείδηση
βλέπεις
πόσο άπληστο είναι το τώρα…

έκανες μια κίνηση
έτσι
γυρνώντας το κεφάλι σου
και μια αύρα Έρωτα
με τύλιξε
ένα πέρασμα Γυναίκας
από το ενδιαίτημα του είναι μου…

τόση ομορφιά
πως δεν με αφάνισε;

Μαρ2010

foto: hejha http://1x.com/

5 σχόλια:

Γουΐκα είπε...

Το γνήσιο ποτέ δεν αφανίζει. Μόνο ενισχύει. Υπέροχο.

nimertis είπε...

Γουίκα, σε καλωσορίζω στο Νημερτή... ευχαριστώ!

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

"..να έχω για κληρονομιά ζωής
κάτι που πέθαινε
αλλά ευωδίαζε ακόμα.."
γίνεται κομμάτι σου..ενυπάρχει μέσα σου και ευωδιάζει εσαεί!!
Καλως σε βρήκα!!

Νερένια είπε...

"χρεώστης
όχι οφειλέτης
δεν είχα ακόμη συνείδηση
βλέπεις
πόσο άπληστο είναι το τώρα…"


Πιο άπληστο θα είναι το μετα... η ακριβής στιγμή της συνειδητοποίησης, πως δεν τα γεύτηκες και δεν τα γήτεψες όλα .... και τότε θα γίνεις οφειλέτης .... στον εαυτό σου ...


Συναρπαστικές εικόνες .....

Καλό σου βράδυ....

nimertis είπε...

καλώς σε βρήκα κι εγώ Ιλύς του Χρόνου και σ'ευχαριστώ πολύ!!!

είναι που καμιά φορά βλέπεις το... τώρα συνειδητοποιείται 'μετά'... μια υπέροχη μέρα να έχεις Νερένια...