Πέμπτη, Μαρτίου 11, 2010

...ο πιο αρρενωπός και πιο θαρραλέος...


Λεόν Τρότσκι
H Aυτοκτονία του Μαγιακόφσκυ

Μάης 1930

Πηγή: Δελτίο Ρωσικής Αριστερής Αντιπολίτευσης Μάης 1930
Ελληνική Μετάφραση: Μιχάλης Λίλλης
HTML Markup: Aντώνης Μεγρέμης για το ελληνικό Αρχείο των Μαρξιστών στο Internet

Επιλεγμένα αποσπάσματα

«…Ο Μαγιακόβσκι θέλησε ειλικρινά να είναι επαναστάτης, προτού καν να είναι ποιητής. Στην πραγματικότητα ήταν πριν απ' όλα ένας ποιητής, ένας καλλιτέχνης, που απομακρύνθηκε από τον παλιό κόσμο χωρίς να ξεκόψει μαζί του, μόνο ύστερα από την Επανάσταση ζήτησε και, σ' ορισμένο μετρό, βρήκε σ' αυτήν στήριγμα. Δε συγχωνεύτηκε μαζί της πέρα για πέρα για τι δεν είχε έρθει σ' αυτήν μέσα στη σκληρή περίοδο των χρόνων της παράνομης προετοιμασίας…

…Ότι ήταν ο λυρισμός και η ειρωνεία για τον αργοπορημένο ρομαντικό Ερρίκο Χάινε — η ειρωνεία εναντίον του λυρισμού μα συνάμα για την υπεράσπιση του — είναι για τον αργοπορημένο «φουτουριστή» Μαγιακόβσκι το παθητικό και το αγοραίο: το αγοραίο εναντίον του παθητικού μα συνάμα για την υπεράσπιση του…

«Η βάρκα της αγάπης έσπασε πάνω στην τρεχούμενη ζωή», γράφει ο Μαγιακόβσκι στους τελευταίους στίχους του. Αυτό θέλει να πει ότι οι «κοινωνικές και λογοτεχνικές του ασχολίες» είχαν πάψει να τον ανεβάζουν αρκετά πάνω από τις ταλαιπωρίες της καθημερινής ζωής για να τον προφυλάξουν από τα ανυπόφορα χτυπήματα που έπεφταν πάνω του…

…Ο Μόλοτοβ και ο Γκούσεβ απλώσανε πάνω στα καλά γράμματα μια λογοτεχνία παραμορφωμένη, πορνογραφική, «επαναστατών» αυλοκολάκων, έργο ενός περιληπτικού ανώνυμου. Οι καλύτεροι εκπρόσωποι της προλεταριακής νεολαίας, που ο προορισμός τους είναι να προετοιμάσουνε τις βάσεις μιας καινούργιας λογοτεχνίας και μιας καινούργιας κουλτούρας παραδόθηκαν στις διαταγές ανθρώπων που μετατρέψανε σε κριτήριο της πραγματικότητας την ίδια τους την έλλειψη κουλτούρας…

…Ναι, ο Μαγιακόβσκι είναι ο πιο αρρενωπός και πιο θαρραλέος απ' όλους εκείνους που, ανήκοντας στην τελευταία γενιά της παλιάς ρωσικής λογοτεχνίας και μη έχοντας ακόμα αναγνωριστεί απ' αυτήν, ζήτησαν να δημιουργήσουν δεσμούς με την Επανάσταση. Ναι, ύφανε δεσμούς άπειρα πιο πολύπλοκους απ' όλους τους άλλους συγγραφείς. Ένας βαθύς σπαραγμός παράμενε μέσα του. Στις αντιφάσεις που περικλείει η Επανάσταση, ολοένα και πιο οδυνηρές για την τέχνη που αναζητάει βελτιωμένες μορφές, ήρθε να προστεθεί τα τελευταία τούτα χρόνια το αίσθημα της παρακμής όπου την κατάντησαν οι επίγονοι. Πρόθυμος να υπηρετήσει την «εποχή» του με τα πιο ταπεινά καθημερινά έργα, ο Μαγιακόβσκι δε μπορούσε να αποστραφεί την ψευτο-επαναστατική ρουτίνα. Ήταν ανίκανος να 'χει πλήρη συνείδηση γι' αυτό στο θεωρητικό πεδίο και, κατά συνέπεια, να βρει το δρόμο για να την υπερνικήσει. Λέει σωστά για τον εαυτό του πως «δεν είναι για παίνεμα»

…Σαν καθάρισε τους λογαριασμούς του τόσο στο προσωπικό πεδίο όσο και στο δημόσιο και βούλιαξε τη «βάρκα» του, οι εκπρόσωποι της γραφειοκρατικής λογοτεχνίας, «κείνοι που είναι για παίνεμα», ξεφώνισαν: «ασύλληπτο, ακατανόητο», δείχνοντας μ' αυτό πως δεν είχαν περισσότερο καταλάβει το μεγάλο ποιητή Μαγιακόβσκι απ' ότι τις αντιφάσεις της εποχής…»

2 σχόλια:

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ είπε...

Δεν γίνεται ο άνθρωπος της εξουσίας ,
να ασπαστεί το όραμα της ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ !
Πώς λοιπόν να το αντέξει αυτό ,
ένας μεγάλος ποιητής,
όταν την Ρωσία την αγάπησε,
εκ γεννηθείς ;

nimertis είπε...

Δεν είμαι Τροτσκιστής και δεν τολμώ να πω ότι έχω εμβαθύνει στη σκέψη του σημαντικού αυτού αλλά και αμφιλεγόμενου διανοητή... ο λόγος που έκανα την ανάρτηση ήταν περισσότερο για την θέση του επί του Μαγιακόφσκι... σε μια εποχή που ήδη κυνηγημένος από τον Στάλιν -τον οποίο τώρα δεν τον κρίνω- συνδέει την αυτοκτονία του μεγάλου ποιητή με την εξόντωση του πνεύματός του από την Σταλινική 'ιδεολογία'... δεν παίρνω θέση επί του ζητήματος... απλά παραθέτω το γεγονός... ευχαριστώ για τις σκέψεις σου φίλε...