Τρίτη, Σεπτεμβρίου 29, 2009

να υπάγω ή να απόσχω;


Μήνυμα προς όλους και όλες: ΠΑΓΑΙΝΤΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ!

Μην βαριώστε!

Δεν έχει παραλίες πλέον… δηλαδή έχει, ζεστή θάλασσα δεν έχει…

Οι φωτιές σβήσανε –λέμε τώρα –…

Τιμωρήστε τους ρεμπεσκέδες (χοντρούς, λιγνούς, ψηλούς, νέους ή γέρους…)

Επικροτήσατε όποιον/α θεωρείτε ότι το αξίζει!

Μην απόσχετε… είναι αδιανόητο οι πολίτες να απέχουν από την δική τους ημέρα!

ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΗΡΥΓΜΑ

ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Απλά λέω να μην χαριστεί ούτε μια ψήφος…

(καλά αν είναι για μια, δυο…)

Και από την επομένη…

Ετοιμαστείτε για… τα ζόρια!

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 26, 2009

beware of the dark feelings…

__C_O_N_T_I_N_U_U_M___by_yardieLion

η αλήθεια πάντα νικά την ανάγκη

αλλά η ανάγκη δεσμεύει τον περισσότερο χρόνο...


γι'αυτό και ενώ το Φως μπορεί να διαλύσει το Σκότος

δεν μπορεί παρ'όλα αυτά να ακυρώσει την ύπαρξή του

καθώς η οντική του υπόσταση απαιτεί μονάχα την αδράνεια

ενώ η αντίστοιχη του φωτός

απαιτεί έργο και διαρκή εγρήγορση

έτσι το σκοτάδι

αρκείται να παραμονεύει στη γωνιά

ώστε να βασιλεύσει με τη πρώτη ευκαιρία

σκεπάζοντας τα πάντα στο ματωμένο του μυστήριο...


προσοχή στις ημέρες

που τούτο το Σκότος

καιροφυλακτεί

να αρπάξει από μέσα μας

όσο Φως μας απέμεινε…

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 23, 2009

πολιτικοί και πολιτική…

vouli
Η πολιτική είναι τρόπος. Τρόπος ζωής, τρόπος αντίληψης και συναντίληψης, τρόπος κοσμοθέασης, τρόπος εξέλιξης και ανέλιξης, τρόπος θέσης, αντίθεσης και επίθεσης, τρόπος και τροπή. Ανατροπή.
Οι πολιτικοί είναι τόπος. Τόπος και βιότοπος, βιότοπος βρομερός, βοθρότοπος, όπου ενδημούν οι πράσινες, λιγδερές φώκιες, οι γαλάζιοι παχύδερμοι ιπποπόταμοι, οι κόκκινες αποβλακωμένες σαύρες, τα πορτοκαλί ενοχλητικά αλλά ακίνδυνα ‘Αριστερόπτερα’ και τα μαύρα, ύπουλα και δηλητηριώδη φίδια.
Ας σκεφτεί κανείς και ας διαλέξει. Ό,τι κάνει είναι πράξη πολιτική. Είναι τρόπος, ο δικός του τρόπος που σε μια πολιτεία Ανθρώπων δεν ακυρώνεται από τον τρόπο του άλλου καθώς ο ‘άλλος’ δεν είναι η Κόλαση, όπως υποστήριζε ο Σαρτρ, αλλά ο συνάνθρωπος, ο αδελφός, ο φίλος.
Ακυρώνοντας ο πολίτης τους πολιτικούς, αναδεικνύει την δική του ύπαρξη, προσωπικότητα, δράση. Η δράση των πολιτών αναδεικνύει την ουσία της πολιτικής και αφανίζει τους βάλτους με τα μολυσμένα νερά και την δηλητηριασμένη χλωρίδα.
Σκέψη – δράση – πράξη πολιτική, σε πλήρη αντίθεση με τους σάπιους ‘αποπάνω’ και σε πλήρη αρμονία με τους καταπιεσμένους ‘αποκάτω’…

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 22, 2009

ΠΩ, ΠΩ… ΕΞΟΝΤΩΘΗΚΑΜΕ…


ΑΞΙΖΕ ΟΜΩΣ ΤΟΝ ΚΟΠΟ;
Μερικές πρώτες σκέψεις για το debate:
  • Βραβεύω τον Χρυσόγελο… συμπαθής, ροϊκός, χαμογελαστός, μοδέρνος…
  • Η Αλέκα –επιτέλους- με λουκ όχι συμπεθέρας αλλά σχεδόν νεανικό! Και με μενταγιόν με… Φροϋδικά υπονοούμενα… [θα ψηφίσω συντρόφισσα, μη γνοιάζεσαι για μένα]
  • Τσίπρας πολύ καλός, συγκεκριμένος, σαφής. Αυτό το άσπρο πουκάμισο και το σακάκι λες και γύρισε από γάμο ήταν, τέλος πάντων.
  • Καραμανλής τα ίδια και τα ίδια με τις θεαματικές χειρονομίες και το στυλ ‘κάνε πιο κει Γιώργο δε χωράω, θα φας και καμιά αγκωνιά’ αλλά χωρίς να απαντάει στα συγκεκριμένα… πέντε φορές μας είπε τις ίδιες φράσεις. Η Κοσιώνη του έβαλε γκολ… [μην και το χάρηκε;]
  • Παπανδρέου ολίγον μπλαζέ, ψιλοβαριόταν από ένα σημείο και μετά... δεν έκανε καμιά ερώτηση στον Τσίπρα, βασικά τον έχει χ…
  • Καρατζαφέρης κακός, πρώτη φορά δεν είχε τι να πει, νομίζει ότι είναι πολύ εξυπνότερος από όλους εκεί μέσα.. [ο Άδωνης είναι καλύτερος, την άλλη φορά να προτιμηθεί]
  • Κοσιώνη I am in love with you!
  • Τσίμας ο καλύτερος, είναι άνετος, είναι δυνατός, κατέχει το άθλημα, είναι βάζελος [το μόνο μείον]
  • Ευαγγελάτος πολύ μέτριος… [προβληματισμένος μάλλον με την Τατιάνα και τα του συμβολαίου της στον ΑΝΤ1]
  • Κωνσταντάτος αρκετά καλός, αν δεν θύμιζε και επαρχιακό ληξίαρχο του ’50…
  • Λιάτσος σύντομος και σαφής… πιο καλός από άλλες φορές…
  • Σρόϊτερ άσχετος με τη θεματική του ενότητα, χειρότερος από την προηγούμενη φορά…
  • Χούκλη εκτός συναγωνισμού, εξακολουθεί να μου θυμίζει καλοβαλμένη θείτσα πάντως… [πω, πω, θάψιμο…]
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΦΑΣΗ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ… ΦΑΝΗΚΕ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ ΟΙ ΔΥΟ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΖΑΝ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΓΗΠΕΔΟ…
Με δυο λόγια, καλύτερο από παλιά το φαγητό, τρωγόταν, ήθελε στομάχι βέβαια αλλά… τα βασικά είναι στις 4 Οκτώβρη… να σκεφτούμε πως ζούμε, που ζούμε, τι ζούμε και… να ρίξουμε το κουκί μας [και να είναι κόκκινο παρακαλώ!!!]

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 18, 2009

ΚΑΝΤΕ ΤΟ ΝΑ ΤΕΛΕΥΟΥΜΕ!!!

ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ -ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΘΕΙΟ - ΠΛΕΟΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΡΗΜΑΔΟ-ΝΤΙΜΠΕΪΤ Ή ΤΗΛΕΜΑΧΙΑ Ή ΤΗΛΕ-ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ Ή ΌΠΩΣ ΣΤΟ ΔΑΙΜΟΝΑ ΤΟ ΒΑΦΤΙΣΟΥΝ ΟΙ ΜΗΝΤΙΑΔΕΣ...
Δεν λέω, θα το δω, προσωπικά θα το δω... αν δεν έχω τίποτας καλύτερο να κάμνω δηλαδής... να διαβάσω κάποιο από τα παραπονούμενα βιβλία μου, ας πούμε, να δω κανένα φιλαράκι, να βγω βολτίτσα με την καλή μου...
Εντάξει, το ομολογώ, θέλω να το δω... όχι για να 'ενημερωθώ' και να 'αποφασίσω'... όποιος περιμένει να αποφασίσει από το ντιμπέιτ... γεια χαρά...
Απλά, θα το ιδώ καθότι είμαι εξηρτημένος πλέον από τα τηλεοπτικά προϊόντα και δη τα πολιτικά και δη των προεκλογικών περιόδων και... πως να το κάνουμε, θέλω να απολαύσω τον νυν και τον επόμενο να προσπαθούν για μια ακόμη φορά να πείσουν τον εαυτό τους και να παίξουν ασφυκτική άμυνα για αποφυγή λαθών...
Ντιμπέιτ σημαίνει ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ, μη γίνεις DOUKAKIS και φας τα μούτρα σου δηλαδής, ένα τέτοιο πράγμα, καθώς κατά τα λοιπά...
άντε το λοιπό, κάμνετέ το να τελεύουμε...

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 17, 2009

ΟΦΙΟΜΟΡΦΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ…


...Ή ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΧΥΣΕΙΣ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΣΟΥ…


Έρπουν...

Έχουν αρετές

Έχουν γοητεία

Έχουν μια δική τους παράξενη 'ομορφιά'

Όμως αν προσέξεις

Αν τους παρατηρήσεις

Αν είσαι προσεκτικός

Και δεν αγνοήσεις τη γεύση του δηλητηρίου που στάζει στη κάθε τους λέξη

Θα το καταλάβεις

Θα ανατριχιάσεις βέβαια

Το γνωστό ρίγος της ραχοκοκαλιάς

Και θα αναρωτηθείς

Αλλά δεν πρέπει να ξεγελαστείς

Και το καλύτερο

Να μην δώσεις ‘άπειρες’ ευκαιρίες

Η μετάλλαξή του τους , η εξαλλαγή τους σε κακοήθη οφιόμορφα όντα συντελείται ανά πάσα στιγμή

Και δεν θα ολοκληρωθεί παρά μονάχα ίσως

Όταν αυτοκτονήσουν από την κατάποση του ίδιου του δηλητηρίου τους

Ως κι αυτοί βλέπετε

Έχουν πεπερασμένα περιθώρια ελέγχου

Της φρίκης και του σκότους που τους θρέφει

Και ως γνωστόν

Τίποτε πιο αναξιόπιστο και αφερέγγυο από το σκοτάδι

Άλλα περιμένεις να βρεις

Και άλλα σε υποδέχονται…

Προσοχή λοιπόν…

Έρπουν…

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 15, 2009

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΟΥΣ…

Καμιά φορά ‘αισθανόμαστε’ ότι έχουμε βγει σε ένα απέραντο λιβάδι, αναπνέουμε τον ανεμπόδιστο, ελεύθερο άνεμο της ψυχής μας, κάτω από ένα υπέροχο στερέωμα… μουσικές και μελωδίες της Δημιουργίας μας έχουν πλημμυρίσει, χρώματα, μυρωδιές, ανάσες…

και όμως…

Είναι μια εικονική πραγματικότητα, μια κατασκευή του νου…

Καμιά φορά αισθανόμαστε έτοιμοι για την μεγάλη υπέρβαση, το άλμα στο Άγνωστο, την ενεργειακή πλήρωση να τολμήσουμε, να πράξουμε, να δράσουμε…

Κάνουμε το πρώτο βήμα, το δεύτερο βήμα, τα επόμενα βήματα… δεν έχουμε προσεγγίσει κανένα Άγνωστο… είμαστε πάντα στις περιοχές του Γνωστού… το έχουμε τεντώσει ίσως λίγο, το έχουμε βαφτίσει ‘άγνωστο’, νομίζουμε ότι σε μια στιγμή γίναμε τολμητίες Κολόμβοι και ατρόμητοι εξερευνητές…

…είναι απλά μια ‘ενημέρωση’ του νου πως, απλά, έχουμε τις ποιότητες της ελευθερίας αλλά, δυστυχώς, δεν είμαστε ελεύθεροι…

Ένα καλοδουλεμένο ‘πρόγραμμα’ του νου, μια ταινία που προβάλλεται για την ψυχαγωγία του…

Καμιά φορά πληγώνουμε εκεί που πιστεύουμε ότι μοιραζόμαστε τρυφερότητα, εκεί που νομίζουμε ότι αγαπάμε…

Είναι κι αυτό πιθανώς μια αυταπάτη… ένας εγωικός νους δεν θέλει να αγαπήσει, δεν θέλει να μετατοπιστεί ο κεντροβαρικός του άξονας, δεν θέλει να αυτοκτονήσει…

Γιατί αληθινή αγάπη σημαίνει να καταστραφεί το Εγώ… να αφανιστεί, να διαλυθεί… και ο νους δεν επιτρέπει πράξεις αυτοχειρίας… το πολύ πολύ μερικούς τραυματισμούς… πράγματα που μπορεί να ελέγξει δηλαδή…

Η χειρότερη φυλακή είναι ο νους…

Κι όμως, τα κλειδιά δεν τα έχει εκείνος…

Και μέσα στην απλόχωρη φυλακή του με τις γιγαντοοθόνες προβολής εικονικών πραγματικοτήτων υπάρχουν στιγμές που βιώνεται η Αλήθεια… γουλιές της, δροσιές της ίσως αλλά μέσα στη φτωχική μας κούπα δεν χωράνε οι ωκεανοί…

Και ίσως και μια δροσερή γουλιά να αρκεί για να ξεκινήσει η εσωτερική επανάσταση…

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 11, 2009

ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ


Το γένος των κομπιούτερ

Γιατί οι κομπιούτερ θεωρούνται αρσενικοί:
1.`Εχουν ένα σωρό δεδομένα, αλλά ακόμα δεν έχουν ιδέα.

2. Υποτίθεται ότι βοηθούν στη επίλυση των προβλημάτων, αλλά τις μισές φορές είναι αυτοί το πρόβλημα.

3. Μόλις παίρνεις κάποιον ανακαλύπτεις ότι αν περίμενες λίγο ακόμα, θα έβρισκες καλύτερο μοντέλο.

Γιατί οι κομπιούτερ θεωρούνται θηλυκοί:
1. Μόνο ο δημιουργός τους καταλαβαίνει τη λογική τους.

2. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν με τους άλλους κομπιούτερ είναι ακατανόητη σε οποιονδήποτε άλλο.

3. Ακόμα και τα πιο μικρά λάθη, αποθηκεύονται στη μνήμη τους για μελλοντική ανάκτηση.

4. Μόλις παίρνεις κάποιον ανακαλύπτεις ότι θέλεις μια περιουσία για να του αγοράζεις αξεσουάρ.


Ο Χίτλερ ανησυχούσε για το θάνατό του και πήγε να συμβουλευτεί ένα μέντιουμ. Το μέντιουμ έκλεισε τα μάτια και σκεφτόταν σιωπηλά για πέντε λεπτά. Όταν άνοιξε τα μάτια του είπε:
Θα πεθάνεις σε μια Εβραϊκή γιορτή.
Σε ποια; Σε ποια;
Δεν έχει σημασία. Όποια μέρα κι αν είναι θα είναι Εβραϊκή γιορτή.


Δύο Εβραίοι κακομοίρηδες ακούν ότι οι ιεραπόστολοι προσφέρουν 10.000 δολάρια για κάθε Εβραίο που προσηλυτίζεται. Αποφασίζουν να το κάνουν απλά γιατί χρειάζονται τα χρήματα. Μπορεί όμως και να είναι κόλπο, έτσι λοιπόν ρίχνουν ένα νόμισμα. Αυτός που χάνει πηγαίνει πρώτος για να δει τι συμβαίνει πραγματικά. Ο άλλος περιμένει με αγωνία. Τελικά, μετά από μία ώρα, ο πρώτος βγαίνει έξω. Ο φίλος του τον πλησιάζει και ρωτά:
«Εϊ, τι έγινε; Σου έδωσαν τα χρήματα;».
Και αυτός απαντά: «Ουφ πια, Εβραίοι, όλο για χρήματα μιλάτε».


Ένας Μουσουλμάνος, ένας Καθολικός και ένας Εβραίος σκοτώνονται σε τροχαίο δυστύχημα και εμφανίζονται μαζί στο ουράνιο δικαστήριο. Μετά από σύντομη διαδικασία, αποστέλλονται στην κόλαση με το διάβολο συνοδό. Στον πρώτο όροφο προς τα κάτω η πόρτα του ασασέρ ανοίγει και ο διάβολος σπρώχνει το Μουσουλμάνο σε καζάνια που βράζουν και από μέσα βγαίνουν κραυγές πόνου. Στον τέταρτο όροφο προς τα κάτω η πόρτα ανοίγει και ο διάβολος σπρώχνει τον καθολικό σε μια κόλαση φωτιάς όπου τα ουρλιαχτά είναι ανατριχιαστικά. Ο Εβραίος τρομοκρατείται. Ο ανελκυστήρας συνεχίζει προς τα κάτω μέχρι που φτάνει στον 14ο όροφο. Ο Εβραίος δεν μπορεί να κουνηθεί από το φόβο του. Τότε ανοίγει η πόρτα και τι να δει: ήλιος, μουσική, άνθρωποι με μοντέρνα ρούχα να παίζουν τένις και να απολαμβάνουν τα κοκτέιλς τους. «Τι γίνεται εδώ;» ρωτά τότε ο Εβραίος το διάβολο. Και ο διάβολος: «Εβραίοι, παντού τα καταφέρνουν».


Δύο Εβραίοι σχεδίαζαν να δολοφονήσουν το Χίτλερ. Έμαθαν ότι περνούσε από μια συγκεκριμένη γωνία κάθε μεσημέρι και τον περίμεναν εκεί με τρία όπλα, καλά κρυμμένα.

Στις δώδεκα ακριβώς ήταν έτοιμοι να πυροβολήσουν, αλλά αυτός δε φάνηκε. Πέντε λεπτά αργότερα, τίποτα. Άλλα πέντε λεπτά, αλλά κανένα σημάδι του Χίτλερ. Στις δώδεκα και τέταρτο είχαν αρχίσει να απελπίζονται.

«Θεέ μου» είπε τότε ο ένας. «Ελπίζω να μην του συνέβη, κανέναν κακό!».


Κάποτε στην πόλη του Μεξικού, δυο ζητιάνοι κάθονταν δίπλα-δίπλα. Ο ένας ήταν ντυμένος σαν Χριστιανός και μπροστά του είχε ένα σταυρό. Ο άλλος ήταν ντυμένος σαν Εβραίος Χασσιδιστής με μαύρο παλτό και μούσι.
Οι άνθρωποι που περνούσαν κοιτούσαν και τους δύο ζητιάνους και έριχναν χρήματα στο καπέλο αυτού που κάθονταν πίσω από το σταυρό.
Μετά από ώρες που συνέβαινε το ίδιο πράγμα ένας ιερέας πλησίασε το Χασσιδιστή ζητιάνο και του είπε:
«Δεν καταλαβαίνεις; Εδώ είναι χώρα καθολικών. Οι άνθρωποι δεν πρόκειται να σου δώσουν χρήματα έτσι που στέκεσαι εδώ σαν αληθινός Εβραίος και έχεις δίπλα σου έναν ζητιάνο με σταυρό». Ο Χασσιδιστής ζητιάνος τότε, γύρισε στο διπλανό του και του είπε:
«Μωϋσή κοίτα ποιος προσπαθεί να μας διδάξει μάρκετιγκ».


ΠΗΓΗ: http://www.chabad.gr


Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 10, 2009

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ!!




Μερικές σκέψεις-παρατηρήσεις για το νέο μουσείο Ακρόπολης [το επεσκέφθην προσφάτως ανάμεσον Άγγλων, Γάλλων, Πορτογάλων και ελαχίστων ημεδαπών]:

  • Ήδη το εντυπωσιακό κτήριο με την αμφιλεγόμενη αρχιτεκτονική είναι ρυπαρό –εξωτερικώς - αλλά καθαρότατο, ομολογουμένως εσωτερικώς.
  • Η εξυπηρέτηση των πολυπληθών επισκεπτών είναι ταχεία όπως και η έκδοση εισιτηρίων.
  • Η πρώτη αίσθηση είναι πως το επιβλητικό και πολυτελές εσωτερικό είναι χαώδες, σχετικά άδειο και μάλλον ψυχρό.
  • Δεν υφίσταται στοιχειώδης ξενάγηση αλλά πρέπει να αναζητήσεις κάποια υπάλληλο για να πάρεις πληροφορίες επί συγκεκριμένων εκθεμάτων. Η ευγένεια των υπαλλήλων πάντως είναι κάτι που σε κερδίζει.
  • Σχετικά φτωχικές μου φάνηκαν οι δυο ‘μπουτίκ’ του μουσείου, στο ισόγειο και στον α΄όροφο. Θα περίμενα περισσότερα και πιο λειτουργικά αναμνηστικά. Υπάρχουν αρκετά βιβλία όμως και έχει ενδιαφέρον να τα ξεφυλλίσεις τουλάχιστον.
  • Όσον αφορά σε αυτά καθ’αυτά τα εκθέματα, δεν μπορώ να κάνω σχόλιο ιδιαίτερο καθώς δεν είμαι ειδικός. Είναι η αλήθεια ότι στον δεύτερο όροφο όπου έχουν εκτεθεί τα εναπομείναντα γλυπτά από τις μετώπες του Παρθενώνα και με τον ιερό Βράχο να δεσπόζει, η αίσθηση είναι ιδιαίτερη και θα έλεγα ατμοσφαιρική. Πρέπει κανείς να μελετήσει και τα σχόλια, είναι σύντομα και κατατοπιστικά.
  • Το ‘δάσος των αγαλμάτων’ στον α΄όροφο έχει ενδιαφέρον αλλά θα χρειαζόταν μια ξενάγηση ανά ομάδες, μια κάποια παρουσίαση καθώς έχει κανείς την αίσθηση ότι είναι σε μια θάλασσα ανάμεσα σε πολλά νησάκια και δεν υπάρχει μια πορεία, μια γραμμή πλεύσης. Ο ειδικός δεν έχει πρόβλημα, ο μη ειδικός ίσως μπερδευτεί.
  • Οι Καρυάτιδες εντυπωσιακές.
  • Το βιντεάκι σύντομης ιστορικής παρουσίασης του ναού και της πορείας του ως σήμερα, ενδιαφέρον.
  • Η καφετέρια του ορόφου είναι μεγάλη, λίγο ψυχρή ίσως. Αναμενόμενο, θα πει κάποιος για ένα μουσείο. Νομίζω πως θα μπορούσαν κάποιες παρεμβάσεις να κάνουν την απόλαυση ενός καφέ πιο ελκυστική.
  • Ο περιβάλλων χώρος του κτηρίου εισφέρει στην απόλαυση και την οπτική ξεκούραση του επισκέπτη.

Σε γενικές γραμμές, οι εντυπώσεις θετικές αλλά θα περίμενα ακόμη περισσότερα και πιο δυνατή οργάνωση.

Αξίζει να το επισκεφτείτε. Και οι Έλληνες δεν θα έπρεπε να πληρώνουν πουθενά εισιτήρια. Έστω και συμβολικά. Πληρώνει κανείς εισιτήριο να πάει σπίτι του;

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 02, 2009

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΟΥΜΕ...

Όταν κάποτε ρώτησαν τον διδάσκαλο της Δύσεως όπως απεκλήθη, Πυθαγόρα, 'τι εστί φίλος;', απήντησε, 'το άλλο εγώ'…

Είναι γνωστή η αξονική σημασία που έδιναν στην φιλία οι Πυθαγόρειοι… ήταν εξαιρετικής σπουδαιότητας η φιλία και οι αρετές και ποιότητες που καλλιεργεί στον μύστη-φιλόσοφο… συντροφικότητα, αλληλεγγύη, αγάπη, αρμονία, τρυφερότητα και πολλές άλλες που είναι αναγκαίες για την εξέλιξη της προσωπικότητας αλλά και την τροφή της ψυχής με νέκταρ και αμβροσία…

Όταν δημιουργηθεί μια αληθινή φιλία είναι ισοδύναμο με την ανακάλυψη ενός υπερ-πολύτιμου λίθου, δεν τον αποχωρίζεσαι για όλη σου τη ζωή… αλλά είναι και κάτι ακόμη υψηλότερο, είναι ένα αληθινό δώρο που έχει κανείς την ευθύνη πλέον να το προστατέψει, να το φυλάξει, να του δώσει την αγάπη του για να ανθίσει ακόμη περισσότερο…

Κι όταν χάνεις ένα φίλο…

Είναι αληθινό πένθος…

Χάνοντας έναν –υποτιθέμενο έστω- φίλο, αισθάνεσαι πως έχεις δεχθεί ένα ηχηρό χαστούκι στο πρόσωπο της ψυχής σου.

Η προδοσία μιας φιλίας είναι θάνατος…

Αλλά κανείς πρέπει να μαθαίνει

Να προσέχει που επενδύει συναισθηματικά

Και να προχωράει…

Πέμπτη, Αυγούστου 27, 2009

ΜΕ ΠΗΡΕ Ο ΥΠΝΟΣ ΚΙ ΕΓΕΙΡΑ...

χαχαχαχαχαχα... μπράβο RED DUCKLING... (http://redduckling.blogspot.com/2009/08/blog-post_6548.html)

ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΑΛΛΑ...

ο καλός φίλος ΝΤΟΚ ζωγράφισε πάλι... και ναι μεν 'χορεύουν' οι Βραζιλιάνοι του Θρύλου για την πρόκριση στους Ομίλους αλλά μας έχει χορέψει και στο ταψί ένα ολόκληρο καλοκαίρι με την αναβλητικότητα και την 'μιζέρια' του ο Πρόεδρας... περίμενε την πρόκριση για να τσεπώσει τα 18 εκατ. Ευρώ και μετά μεταγραφή... τέλος πάντων...

Δευτέρα, Αυγούστου 24, 2009

Αποχαρακτηρισμός… από άνθρωπος σε υπάνθρωπο...

Καλό θα ήταν εκτός από τους αποχαρακτηρισμούς των εκτάσεων από δασικά σε… μη δασικά και οικοδομήσιμα, να… αποχαρακτηρίζονται και οι πολίτες από πολίτες σε… δόκιμους πολίτες. Γιατί το να είσαι πολίτης είναι ύψιστη τιμή, έχει περιεχόμενο ιερό και αποτυπώνει το βαθμό της ενεργούς και ενσευνείδητης συμμετοχής σου στην ευημερία και την άνθιση -πολιτισμική πρώτιστα- της κοινότητας και της Πόλης...

Οποιος χτίζει εκεί που θα έπρεπε να είναι έλατα και πεύκα

όποιος βγάζει άδεια σε κάθε αληταρά που έχει παχύ πορτοφόλι

όποιος Δήμαρχος, Κοινοτάρχης και άλλος ‘καλολαδωμένος’ δίνει ρεύμα και νερό σε όλους

αυτούς τους ασυνείδητους

να κλείνεται στη φυλακή…

ΑΜΕΣΑ, ΞΕΚΑΘΑΡΑ, ΑΠΟΛΥΤΑ...

Αποχαρακτηρισμός… από άνθρωπος σε υπάνθρωπο…


ΕΣΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΧΤΙΣΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΕΥΚΑ;

Μπορεί τούτο το κράτος να είναι ελεεινό και τρισάθλιο αλλά, η κοινοτοπία εδώ έχει την αναγκαιότητά της, εμείς είμαστε το κράτος και είμαστε ανάλογα άθλιοι, γελοίοι και άξιοι όλων όσων μας ‘συμβαίνουν’.

εμείς θέλουμε να χτίζουμε παράνομα μέσα στα πεύκα

εμείς θέλουμε να κάνουμε επίδειξη πλούτου με τις βίλες και τις πισίνες στα δάση

εμείς λαδώνουμε δεξιά κι αριστερά για τους από-χαρακτηρισμούς

εμείς ψηφίζουμε όλους αυτούς που μας κοροϊδεύουν κάθε μέρα

εμείς έχουμε το σύνδρομο της Αντουανέτας και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι η ύλη, το χρήμα, τα μπετά και οι στέγες

εμείς αποφασίσαμε να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας κάρβουνα, αηδία και βλακεία

εμείς καίμε τα δάση, εμείς χτίζουμε με θράσος στα καμένα,

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΜΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ!!

Ε, ΑΥΤΟ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ!!!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ, ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ

ΚΑΗΚΕ ΚΙ ΑΥΤΟ…

Τρίτη, Αυγούστου 18, 2009

Ο ΕΛΛΗΝ ΟΔΗΓΟΣ...

* Τα φλας προδίδουν την επόμενη κίνηση σου. Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός δεν τα χρησιμοποιεί ποτέ.

* Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κρατάτε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα διότι στο κενό που αφήσατε μπορεί να «χωθεί» κάποιο άλλο όχημα φέρνοντας σας σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.

* Όσο πιο γρήγορα διασχίσετε ένα κόκκινο φανάρι, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να συγκρουσθείτε με άλλο όχημα.

* Ποτέ μα ποτέ μην ακινητοποιήσετε το όχημα σας σε πινακίδα "STOP". Τα οχήματα που σας ακολουθούν δεν θα περιμένουν αυτή την αντίδραση σας, με αποτέλεσμα να καρφωθούν» πάνω σας.

* Ποτέ μην κλείσετε το δρόμο σε ένα σαραβαλάκι. Ο οδηγός του δεν έχει τίποτα να χάσει.

* Το φρενάρισμα πρέπει να γίνετε όσο πιο αργά μπορείτε για να σιγουρέψετε την καλή λειτουργία του ABS, το οποίο με τη σειρά του θα σας ανταμείψει με ένα χαλαρωτικό μασάζ του ποδιού σας. Για τους μη κάτοχους ABS είναι μια ευκαιρία να τεντώσουν τα πόδια τους.

* Ποτέ μην προσπερνάτε από αριστερά όταν μπορείτε να το κάνετε από δεξιά. Είναι μια ευκαιρία να γελάσετε καθώς ο οδηγός του οχήματος που μόλις προσπεράσατε τρομάζει.

* Τα όρια ταχύτητας είναι αυθαίρετοι αριθμοί που δίνονται μόνο ως πρόταση και δεν είναι προφανώς εκτελέσιμα στην Ελλάδα.

* Βρίσκεστε στην αριστερή λωρίδα με τρελό μποτιλιάρισμα και δεν υπάρχει χώρος να κινηθείτε ούτε εκατοστό. Ο οδηγός του οχήματος που βρίσκετε ακριβώς από πίσω σας, ο οποίος κορνάρει και αναβοσβήνει τα φώτα, είναι πεπεισμένος πως μπορεί να τα πάει καλύτερα από εσάς, αν ήταν στην θέση σας.

* Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός, ελαττώνει πάντα ταχύτητα για να περιεργαστεί οτιδήποτε του κινήσει το ενδιαφέρον. Αυτό μπορεί να είναι από βιτρίνα μέχρι και γκόμενα (εντός πόλεως) και από ατύχημα μέχρι και αλλαγή λάστιχου (εκτός πόλεως).

* Μάθετε να αλλάζετε λωρίδες με γρήγορους χειρισμούς. Χάρις στον υπουργό συγκοινωνιών, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε μια απέραντη πίστα με τρύπες-κλειδιά οι οποίες έχουν τοποθετηθεί σε καίρια σημεία για να ελέγξουν τα αντανακλαστικά σας.

* Είναι παράδοση στην Ελλάδα να κορνάρεις μόλις ανάψει το πράσινο φανάρι ακόμα και αν είστε πρώτος σ' αυτό.

* Ποτέ μην κάνεις χώρο σε αντίθετα διερχόμενο όχημα όταν κινείσαι αντίθετα σε μονόδρομο. Ο οδηγός του θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον παράλληλο μονόδρομο, άρα για να κινείται στον ίδιο δρόμο με εσάς μάλλον το κάνει επίτηδες.

* Θυμηθείτε ότι ο σκοπός κάθε Έλληνα οδηγού είναι να φτάσει πρώτος και θα κάνει ότι χρειαστεί γι αυτό.

* Πάντα θα υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος για τον οποίο εσείς θα βιάζεστε. Αντιθέτως όλοι οι υπόλοιποι οδηγοί των οχημάτων που θα συναντήσετε στον δρόμο σας δεν έχουν ιδέα γιατί πήραν τους δρόμους σήμερα.

* Οι Ελληνίδες γυναίκες οδηγοί, μπορούν να πλένουν, μαγειρεύουν, πλέκουν, να κάνουν sex, να μιλούν στο τηλέφωνο αλλά δεν μπορούν να οδηγήσουν.

* Το προστατευτικό κράνος φοριέται στον αγκώνα για ανεξακρίβωτους ακόμα λόγους. Σας συμβουλεύουμε να ακολουθήσετε και εσείς τη μόδα.

* Οι προστατευτικές ζώνες είναι επικίνδυνες. Έρευνες στην Ελλάδα έδειξαν ότι χιλιάδες crash test κάνουν λάθος. Άμα είναι γραπτό σου, θα πας κι ας φοράς ζώνη...

* Ανεξαρτήτως άσματος, το στερεοφωνικό του οχήματος σας πρέπει να παίζει στο φουλ. Με αυτό τον τρόπο διασκεδάζετε τους πεζούς που περιμένουν υπομονετικά πότε θα τους δώσει κάποιος προτεραιότητα να διασχίσουν την διάβαση.

* Οι πεζοί είναι οι κυριότεροι εχθροί των οδηγών, διότι καταλαμβάνουν χώρο στα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σταθμεύσουν αυτοκίνητα και διασχίζουν τους δρόμους αναγκάζοντας τα διερχόμενα οχήματα να ελαττώσουνε ταχύτητα.

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ GEIASOY (http://geiasoy.blogspot.com/)

Παρασκευή, Αυγούστου 14, 2009

GRIECHENLAND...

ΜΕΓΑΝΗΣΙ...
H ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΝΙΔΑΡΗ...

δυο καλές φίλες περνούν εκεί αυτές τις μέρες του Αυγούστου και δεν λείπουν και τα παράπονα, κυρίως για την απαράδεκτη συμπεριφορά κάποιων που νομίζουν ή αισθάνονται ότι μπορούν να 'κρίνουν' και ...θυμούνται να είναι ευγενικοί κατά το δοκούν, κατά βούληση και κατά περίσταση... έτσι αποδιώχνουν δεν προσκαλούν στο όμορφο νησί τους... ας μην γκρινιάζουμε άλλο καλοκαιριάτικο... τρώτε, πίνετε, γλεντάτε!

ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΓΙΝΩ... ΕΟΤ...

ΜΥΘΙΚΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΤΑ!!!

Δευτέρα, Ιουλίου 27, 2009

Που να ξέρετε κι εσείς κε Γαβρά μου…

Ότι η Ελλάδα του 2009 είναι ένα σκάνδαλο για μερικούς… όλα τελείωσαν το 1453… από τότε σταμάτησε η χρονολόγηση, η ροή του χρόνου, κάθε πρόοδος, κάθε εξέλιξη…

Για μερικούς αλλά ισχυρούς…

Ότι η Ελλάδα του 2009 έχει ακόμα ‘κρατούσα θρησκεία’ και όχι ελευθεροθρησκεία!!!

Ότι η Ελλάδα του 2009 ΘΡΗΣΚΕΥΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΩΣ ΚΡΑΤΟΣ!

Ότι η Ελλάδα του 2009 θεωρεί τους πολίτες της ακόμη πρώτα ‘πιστούς’ και μετά συνταγματικά ισότιμους πολίτες μιας ευνομούμενης χώρας!!

Ότι η Ελλάδα του 2009 απαγορεύει την ίδρυση μη χριστιανικού ναού χωρίς την έγκριση του οικείου Μητροπολίτου!

Ότι στην Ελλάδα του 2009 επιτρέπεται στην Κρατούσα Θρησκεία να διατηρεί ΕΠΤΡΟΠΗ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΎ ΑΓΩΝΟΣ στην οποία φακελώνει με τις ευλογίες της Αστυνομίας τους έλληνες πολίτες που ανήκουν οπουδήποτε εκτός από την ίδια!!!

Αχ, κύριε Γαβρά μου… που να τα φανταστείτε κι εσείς όλα αυτά…

ΔΙΟΤΙ ΑΠΌ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΟΛΟΙ ΠΛΕΟΝ: ΜΟΝΑΧΑ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ...

ΟΙ ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΑΠΙΕΣ, ΡΥΠΑΡΕΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΟΡΑ ΠΤΩΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ...

Σάββατο, Ιουλίου 25, 2009

ΑΠΟ ΠΡΕΖΑ TV... ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ...


Λυπηρή για την Ελλάδα χαρακτήρισε χθες από το Παρίσι ο διεθνής Ελληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς την απαράδεκτη λογοκρισία που έγινε σε φιλμάκι του, το οποίο προβαλλόταν έξω από τη αίθουσα του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Τη λογοκρισία απαίτησαν μέλη της Ιεράς Συνόδου, όταν είδαν στο φιλμ-ανιμέισιον του σκηνοθέτη ρασοφόρους χριστιανούς να σκαρφαλώνουν στις μετόπες του Παρθενώνα και να καταστρέφουν τα φειδιακά ανάγλυφα.
Την απόφαση να «ψαλιδίσουν» το επίμαχο κομμάτι του φιλμ διάρκειας 1,5 λεπτού, βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, έλαβαν από κοινού ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς με τον πρόεδρο του Μουσείου Δημήτρη Παντερμαλή, έπειτα από έντονη αντίδραση επισκόπων.

«Βρίσκω πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, μια χώρα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αυτό που συνέβη: το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σ' ένα φίλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα. Ο,τι απεικονίζεται σε αυτό το μικρό φίλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων.

Η ιδέα του φιλμ ήταν να διατρέξουμε τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο από το ανθρώπινο χέρι για να φτάσουμε και στη μέγιστη καταστροφική πράξη του Ελγιν. Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε, άλλωστε, το μνημείο ήταν από τους ανθρώπους. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταστροφικές παρεμβάσεις ίσως η Ακρόπολη να είχε παραμείνει όπως ήταν στην εποχή του Περικλή, πριν από 2.500 χρόνια. Οσο για τις αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας, δεν με ξαφνιάζουν. Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ' όλες αυτές τις μικρότητες... Λυπάμαι πολύ!»

ΤΩΡΑ, ΕΔΩ, ΤΙ ΣΧΟΛΙΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ; ΝΤΡΟΠΗ, ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΑΗΔΙΑ!!